Παρακαλώ ανεχθείτε εδώ το παρακάτω μύνημα:

Για όλα αυτά τα παιδιά, τους κοντινούς ανθρώπους του Μάριου.

Από μένα, αλλά και πολλούς (υποθέτω) άγνωστους σε σας, που είδαμε την περιπέτεια του Μάριου, δεχτείτε τον θαυμασμό  για τον αγώνα που κάνατε. Η μάχη , και η αστείρευτη πληροφόρηση που δώσατε όλες αυτές τις μέρες  άγγιξαν την ψυχή μας. Πολλοί συμπαραστάθηκαν, πολλοί συνέδραμαν, γνωρίζοντας το Μάριο μόνο από τη φωτογραφία της σύλληψής του, αλλά εσείς μας αγγίξατε βαθιά και μας δώσατε ένα μάθημα μεγάλο, το μάθημα της έμπρακτης αλληλεγγύης. Χωρίς εσάς, κανείς μας δεν θα ήξερε τίποτα κι ο Μάριος θα ήταν ακόμα μέσα.

Δεν μας χρωστάτε τίποτα, εμείς χρωστάμε ευγνωμοσύνη για το μάθημα που μας δώσατε. Κι αφού μας χωρίζουν απίστευτα χιλιόμετρα του ΟΤΕ και η ανωνυμία του internet, παρακαλώ κάντε μας μια χάρη, κεράστε τον μια μπύρα από τον καθένα μας, μεθύστε μαζί του.

link: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1157611

O marios den einai o monos filos sti fylaki. Anthrwpoi apo to ameso perivallon mas stoxopoiountai synexws. I anagaia amfisvitisi kai antidrasi den ypotassetai, den tromazei toso eukola.
Ta autokollita apo ti fili mas ti niovi, o marios dipla sto banksy.

Makari ola na teleiwsoun grigora, o marios na epistrepsei sto nero kai auti i istoria na min xexastei.

Venceremos

Αγαπητέ κύριε Μάριε Ζέρβα.

του Κ. Καναβούρη

(Aυγή- Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/04/2010)

Αγαπητέ κύριε Μάριε Ζέρβα. Συγχωρήστε μου το θάρρος να σας γράψω σήμερα που είναι Μεγάλο Σάββατο και αύριο είναι το πασίγνωστο “Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα”, όπως ασφαλώς θα έχετε πληροφορηθεί και όπως ακριβώς θα έχει διδαχθεί στο Χριστομαθές και Ελληνοπρεπές Λύκειο το οποίο τελειώσατε. Ξέρετε, πρόκειται για το ίδιο σχολείο -όχι βέβαια κτηριακώς- μέσα στο οποίο περιεφέρετο ως δακρυρροούσα Μαγδαληνή ο τότε υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (σε μια παρακρουστική διαδραστική διασύνδεση -αυτό το λέω επειδή είμαι μορφωμένος, ίσως και παραμορφωμένος- μεταξύ Εθνικότητας, Παιδείας, Θρησκευμάτων και ό,τι ήθελε προκύψει και ό,τι προαιρείσθε αμήν) εκείνος εκεί ο Στυλιανίδης με τη σημαία αγκαλιά που τάχα μου την είχανε κανιβαλίσει οι καταληψίες μαθητές οι οποίοι είχαν καταλάβει το κτήριο του 7ου και 28ου Γυμνασίου – Λυκείου στο Παγκράτι.
Ψέματα ήτανε, κύριε Ζέρβα, που είσαστε σήμερα στη φυλακή. Μούφα σκηνή. Μούφα συγκίνηση. Άλλωστε ο κύριος Στυλιανίδης, υπουργός Παιδείας ων, διασκέδαζε στα μπουζούκια τη νύχτα που σκοτώσανε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, κανιβαλίζει στη δίκη ο δικηγόρος υπερασπιστής του φονιά Κορκονέα, ερίτιμος κύριος Αλέξης Κούγιας. Αυτά όμως, κύριε Μάριε Ζέρβα, συμβαίνουν στις δημοκρατίες οι οποίες, όπως είπε και ο, προκλητικότατα νόμιμος μια ολόκληρη ζωή, Κώστας Μητσοτάκης, δεν έχουν αδιέξοδα. Για να υπάρξουν άλλωστε αδιέξοδα πρέπει κανείς να τα συνειδητοποιεί. Να ξοδευτεί. Κι εσείς, κύριε Ζέρβα, υπήρξατε -και συγγνώμη για το θάρρος- ατυχής. Ξοδευτήκατε. Τολμώ να πω ότι συνειδητοποιήσατε ιδίοις εξόδοις το αδιέξοδο της δημοκρατίας. Συνειδητοποιήσατε τη λαθραία της νομιμότητα. Αυτή τη νομιμότητα που επιτρέπει στην οικογένεια Στυλιανίδη -υπουργού Παιδείας, επαναλαμβάνω- να έχει οικονομικά συμφέροντα τουλάχιστον διερευνητέα.
Δεν είναι η μόνη οικογένεια, αγαπητέ κύριε. Το ίδιο συμβαίνει και με την οικογένεια Παπανδρέου λόγω των δραστηριοτήτων -των νόμιμων, προς Θεού- του αδερφού Αντρίκου και των ανέλεγκτων -πλην νομίμων εστέ βέβαιος- οικονομικών προσόδων του αδερφού Νίκου του επονομαζόμενου και συγγραφέως, αγνώστων, προσέτι, όμως συγγραφικών προσόντων. Εκτός βέβαια και αν σ’ αυτή τη διεξοδική δημοκρατία των κραταιών και των ανωνύμων προσόντων επωνυμίας τα φληναφήματα ονομάζονται συγγράμματα. Αλλά είπαμε, αγαπητέ κύριε, που στα πιο ωραία σας νιάτα -τέτοια μέρα- είσαστε στη φυλακή. Ευλογημένο ας είναι το όνομα του ανασταθησομένου Χριστού. Αμήν. Το λέω αυτό διότι είστε τυχερός, κύριε. Τυχερός επειδή συμμετείχατε σε διαδήλωση. Και η δημοκρατία της οποίας μετέχει ο κύριος Χρυσοχοΐδης, που ακόμα ψάχνει το ποιος φταίει για τα εμετικά συνθήματα των υφισταμένων του (αντί να έχει παραιτηθεί ή να τον παραιτήσουν αυτοστιγμή και αυτόν και σύμπασα την ηγεσία του Λιμενικού Σώματος έως έσχατου φασιστικού υποποδίου), η δημοκρατία λοιπόν, κύριε Μάριε Ζέρβα, ακόμα επιτρέπει τις διαδηλώσεις. Διαφορετικά, κύριε Ζέρβα, δεν ξέρω και φοβάμαι να φανταστώ πού θα είσασταν σήμερα αν ο μπάτσος που, αφού σας άρπαξε από τα μαλλιά, αφού σας περιποιήθηκε καταλλήλως, αφού σας έστειλε και στον Άννα και στον Καϊάφα, οι οποίοι συμφώνησαν ότι ο ραβδούχος (πώς λέγεται είπαμε;) έχει δίκιο, αφού συνέβησαν όλα αυτά τα ωραία, σας έστειλαν απλώς στη φυλακή. Θρίαμβος της δημοκρατίας που σέβεται τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους εκ μέρους των πολιτών. Ακόμα κι όταν κάνουν παρέες κακές, όπως ο Μανώλης Γλέζος, όπως απεφάνθη χυδαϊστί ο μέγας ιεράρχης Πάγκαλος, ο και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος βεβαίως αύριο, αγαπητέ κύριε Μάριε Ζέρβα, θα… συναγελάζεται με την ποσότητα δημοκρατίας που του αναλογεί στον οβελία, όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή. Και θα είναι έξω. Ενώ εσείς, κύριε Ζέρβα, θα είστε μέσα. Διότι η δημοκρατία σάς προστάτευσε. Φανταστείτε να περιφερόσασταν κατά μόνας ή με παρέα στα Εξάρχεια και να πέφτατε πάνω σε αψίκορους -εν αγωνία εκπληρώσεως καθήκοντος τελούντων- οπλοφόρων. Σήμερα θα ψάχναμε αιτιολογημένη εσοχή να κρυφτούμε, γιατί σ’ αυτή τη δημοκρατία πάντα θα υπάρχει ένας Κούγιας που θα ψάχνει την εσοχή στην οποία καθόταν και έτρωγε αμφίψωμον (ελληνιστί το σάντουιτς, μη μας πούνε και ανθέλληνες και ράψουνε κοστούμι με το δέρμα μας οι υποβρύχιοι πατριώτες), εκείνο το παιδί, ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, που τότε το σκοτώσανε και τώρα το ρίχνουν στα παιδιά της δημοκρατίας. Αυτής της δημοκρατίας. Γι’ αυτό το παιδί, αγαπητέ κύριε Ζέρβα, δεν υπάρχει Ανάσταση. Υπήρξε ένα παιδί ιδίοις αναλώμασι.

Ανάσταση υπάρχει για τους Χρυσοχοΐδηδες. Για τον μπάτσο που σας χτύπησε, σας συνέλαβε και σας πήγε σηκωτό στην κόλαση. Ανάσταση υπάρχει για τον ανακριτή και τον εισαγγελέα που σας στέρησαν την ελευθερία, λες και είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Ανάσταση υπάρχει στο χημείο της δημοκρατίας, εκεί όπου ένα μπουκάλι αφριζόντων πομφολύγων (σαμπουάν) μετατρέπεται σε βόμβα μολότοφ, διά της κατάλληλης επεξεργασίας στα χαλκεία της ασφαλούς και αδιαμαρτύρητης προσελεύσεως όλων στην εργασία τους, στην οικία τους, στην ενορία τους, αμήν.

Γι’ αυτό βρίσκεστε στη φυλακή τέτοια μέρα, κύριε Ζέρβα. Επειδή σήμερα το βράδυ έχουμε Ανάσταση και αύριο Πάσχα. Και τέτοιες μέρες η δημοκρατία δεν γίνεται να έχει την παραμικρή υποψία επισφάλειας. Το παραμικρό αδιέξοδο. Σήμερα, στην πιο ελληνική γιορτή, πρέπει να μπαινοβγαίνουν ελεύθερα με τις κουστωδίες τους οι ιδιοκτήτες των off shore εταιρειών, τα λαμόγια από τα έγκατα της Μυκόνου, οι σιωπηλοί και εξαγριωμένοι από την πίεση της ίδιας τους πολιτικής μετέχοντες στην άσκησή της, οι κατάδικοι ιδιοκτήτες ποδοσφαιρικών εταιρειών (κάθειρκτοι, για την ακρίβεια), όπως ο επικίνδυνος Μάκης Ψωμιάδης, οι κατάδικοι ιδιοκτήτες τηλεοπτικών συχνοτήτων (εκτός της παρανομίας η οποία έγκειται στην ίδια την ιδιοκτησία δημόσιας περιουσίας που είναι η τηλεοπτική ή ραδιοφωνική συχνότητα), όπως ο Μίνως Κυριακού, οι φοροφυγάδες, ο κάθε Λαυρεντιάδης από το πουθενά, ο κάθε Ρέστης από το πουθενά, ο κάθε -δυστυχώς, δυστυχέστατα, διότι προς στιγμήν υπήρξε ελπίδα, αλλά φευ??? η θρησκειοποιημένη εκκλησία είναι ισχυρότερη- ο κάθε Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο κάθε αχαρακτήριστος που θέλει να τον λένε ιεράρχη, ο κάθε ένας που μπορεί και συμμετέχει στον βόρβορο που λέγεται εσμός της εξουσίας σε ένα κράτος που μέχρι τώρα πατάει στους εσμούς και όχι στους θεσμούς.

Γι’ αυτό βρίσκεστε στη φυλακή, αγαπητότατε κύριε Μάριε Ζέρβα. Επειδή η δημοκρατία έχει εσμούς και όχι θεσμούς. Άρα δεν γίνεται να απολυμανθεί όταν βρίσκεται εν κινδύνω, και γίνεται μόνο να λυμανθεί ακόμα περισσότερο.

Δείγμα απλό, αγαπητέ κύριε: Στην περίπτωσή σας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (καλό Πάσχα, ήσυχε, κύριε Παπούλια) θεσμικώς δεν γίνεται να παρέμβει. Και έτσι βρίσκεστε στη φυλακή. Επίσης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που άνοιξε το Προεδρικό Μέγαρο (αλλ’ όχι το λογισμικό των Εταιρειών Πολεμικού Υλικού) στον απλό λαό, δεν γίνεται να παρέμβει, ας πούμε, στην έρευνα για τον προσπορισμό χρημάτων, πολιτικών χρημάτων, αγρίων χρημάτων, στοιχημάτων, υποτραπέζιων παιγνίων, και έτσι όλοι αυτοί και άλλοι περισσότεροι βρίσκονται εκτός φυλακής. Αν λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκπροσωπεί την έννοια και την ποιότητα της ισονομίας και της ισηγορίας, τότε, αγαπητέ κύριε Ζέρβα, είστε στη φυλακή για λόγους ισότητας.

Καλή Ανάσταση. Καλό Πάσχα. Και συγγνώμη.

link: http://viwtikaarchive.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

αγαπητοί μου….

Το φαινόμενο Μάριοςζ. είναι ένα δυσάρεστο γεγονός, μία δοκιμασία για πολλούς, τόσο για τον ίδιο το Μάριο ,όσο και για τα αγαπημένα του πρόσωπα που του συμπαραστέκονται…Είναι όμως επίσης και μία αφορμή για να αναδειχθούν οι βαθύτερες υγειείς δυνάμεις τις κοινωνίας μας, με πρώτη πρώτη εκείνη τη περιβόητη αλληλεγγύη. Φαινόμενα τέτοιας οξύτητας δίνουν την ευκαιρία σε όλους μας να δηλώσουμε σε ποια πλευρά ανήκουμε…..Ο συμπαθής καθηγητής είναι μία αγνή φιγούρα, ένας λευκός, διαφανής άνθρωπος, είναι αυτός που ακόμα και στη μαύρη φυλακή που τον κρατάνε μπορεί να κοιμάται με τη συνείδηση του ήσυχη, ξέροντας ότι έκανε αυτό που έπρεπε, ότι κατέβηκε δηλαδή σε μία πορεία για να εκφράσει το ιερό δικαίωμα της αντίθεσης, της άλλης άποψης που έχει σε σχέση με τις αποφάσεις της κυβέρνησης….Οι φίλοι  και όλοι εσείς που παλεύετε να ενημερώσετε το κόσμο, έχετε και σεις τη συνείδηση σας ήσυχη, γιατι κινήστε για έναν ιερό σκοπό , για την υπεράσπιση και απελευθέρωση ενος αθώου…Αντίθετα τα όργανα εκείνα της τάξης που αποφάσισαν να συκοφαντήσουν και να ψευδομαρτυρήσουν έχοντας ορκιστεί με το χέρι τους στο Ευαγγέλιο ότι θα πουν την αλήθεια και μόνο την αλήθεια κατά βάση αποκαλύπτουν το σκοτεινό τους πρόσωπο, γίνονται οι κακοί της ιστορίας, στρατολογούνται στην άλλη όχθη….Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι ένας τόσο ξεκάθαρος μηχανισμός φιλτραρίσματος σε μία εποχή οπού το καλό και το κακό διαχωρίζονται μεταξύ τους με πολύ αχνές και δυσνόητες γραμμές είναι πάρα πολύ χρήσιμος….

Ο Μάριος θα βγεί από τη φυλακή, δε ξέρω πότε αλλά θα βγεί…..Και μαζί με αυτόν θα θα αναδειχθούν πολλοί όμορφοι άνθρωποι, οι οποίοι μέχρι πρόσφατα ήταν αδρανείς…

Ο Μάριος μέσα από το Γολγοθά του υφαίνει ένα ισχυρό πλέγμα κοινωνικής αλληλεγγύης πρωτόγνωρο για τα χρονικά και πάνω σε αυτό θα στηριχθεί για να αναστηθεί…Να στε σίγουροι γι’αυτό….!!!

καλό Πάσχα Μάριε, θα τα πούμε έξω…..

Nosotros estamos a tu lado en esta lucha y esperamos que pronto estes en libertad.

ελεύθερη μετάφραση:

Είμαστε στο πλευρό σου σε αυτόν τον αγώνα και ελπίζουμε να σύντομα να είσαι ελεύθερος.

Simera to proi synantisa tin Juanita, tin giraioteri ton MADRES DE PLAZA DE MAYO, agonistria 96 xronon, akouse me sygkinisi tin istoria tou Mariou kai se ena xarti egrapse ta eksis:

A Mario, desde la Argentina pedimos por tu libertad, preso por pensar distinto.*

η Juanita

Epistrefo Ellada tin epomeni evdomada kai tha exo fysika mazi mou auto to mynima symparastasis…

Hasta la victoria siempre “

*[ελεύθερη μετάφραση: στον Μάριο, από την Αργεντινή απαιτούμε την ελευθερία σου, φυλακίστηκε για διαφορετικό τρόπο σκέψης]

Σε μία Ελλάδα που δίδαξε πολιτισμό, αξίες, ιδανικά, ελευθερία…. Καταντήσαμε να ντρεπόμαστε να κοιτάξουμε τα παιδιά μας στα μάτια.

Να τους πούμε τι ?

Με ρωτάει ο 14χρονος γιος μου.

Γιατί φυλακίσανε το Μάριο ?

Γιατί σκοτώσανε τον Αλέξανδρο ?

Γιατί σκοτώσανε το Λάμπρο ?

Αυτοί που κλέψανε (και λέει και ονόματα) είναι φυλακή ? Τα δώσανε πίσω τα λεφτά…..

Οι αστυνομικοί τι δουλειά κάνουν ?

Με ρωτάει η 8χρονη κόρη μου.

Όταν κάνει κρύο δεν κάνει να φοράμε κουκούλα ?

Οι γυναίκες αστυνομικοί κάνουν παιδιά ?

Όσο για τις 2 μεγαλύτερες κόρες μου δεν χρειάζεται να απαντήσω γιατί απλά με στήνουν στον τοίχο.

Στον τοίχο για το μέλλον που τους διαγράψαμε.

Για τις αξίες που καταρρακώσαμε. Γιατί ναι με τη δική μας ανοχή φτάσαμε εδώ.

Εμείς ψηφίζαμε, εμείς δεν αντιδρούμε, εμείς βολευτήκαμε στη θολή εικόνα της < δημοκρατίας > .

Εμείς φταίμε για την προφυλάκιση του Μάριου και του επόμενου Μάριου που μπορεί να είναι το παιδί του καθένα μας.

Ντρέπομαι Μάριε για την κοινωνία που σας κληροδοτήσαμε μα επειδή δεν φτάνει για να καλυτερέψει ….

Αγωνίζομαι δίπλα σε κάθε νέο άνθρωπο και εύχομαι και ελπίζω να υπερασπιστούμε όλοι οι γονείς τα δικαιώματα των παιδιών μας.

Το δικαίωμα στο όνειρο, στην εργασία, στην ελευθερία, στον έρωτα, στις αξίες, στη ζωή. Στη δική τους ζωή.

Επιστολή από: Επόμενο υποψήφιο Μάριο Ζ.

Είμαι ένα πειραματόζωο στο πείραμα που λέγεται «δημοκρατία».
Είμαστε σε «χρεωκοπία» άρα ΔΕΝ πρέπει ν’ αντιδρώ.
ΔΕΝ πρέπει ν΄αντιδρώ άρα ΔΕΝ συμμετέχω σε πορείες.
ΔΕΝ συμμετέχω σε πορείες άρα ΔΕΝ με συλλαμβάνουν.
ΔΕΝ με συλλαμβάνουν άρα ΔΕΝ είμαι ένοχος.
ΔΕΝ είμαι ένοχος άρα ΔΕΝ με προφυλακίζουν.
ΔΕΝ με προφυλακίζουν και… Είμαι ένα πειραματόζωο στο πείραμα που λέγεται «δημοκρατία»…Είμαι ένα πειραματόζωο στο πείραμα που λέγεται «δημοκρατία».
ΔΕΝ είμαστε σε «χρεωκοπία» και θέλω ν’ αντιδράσω.
Θέλω ν΄αντιδράσω άρα συμμετέχω σε πορείες.
Συμμετέχω σε πορείες άρα με συλλαμβάνουν.
Με συλλαμβάνουν άρα είμαι ένοχος.
Είμαι ένοχος άρα με προφυλακίζουν.
Με προφυλακίζουν και ΔΕΝ είμαι πιά πειραματόζωο,
αλλά ένας άνθρωπος που μόλις έμαθε πως ΔΕΝ ζεί σε «δημοκρατία».

Κε Χρυσοχουντίδη,
Εάν έγκλημα είναι τα μαλλιά μας, τα παπούτσια μας κι ό,τι άλλο γυαλίζει στο θολό-νωθρό σας μάτι, βάλτε μας όλους στη «στενή», τέτοια ζωή δεν θέλουμε άλλη!

Επόμενε υποψήφιε «Μάριε Ζ.»,
Πόσα πράσινα παπούτσια, πόσες ζαρντινιέρες, πόσοι αθώοι άνθρωποι με ράστα μαλλιά και πόσα δολοφονημένα παιδιά και ζωές αρκούν, για να καταλάβεις ότι μπορεί να τύχει στον κάθε έναν από εμάς και ό,τι πρέπει ν’ αρχίσουμε (πάλι) να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα δικαιώματά μας, την ελευθερία μας, τη ζωή μας ;;;

Με ψυχραιμία,
Ένας επόμενος υποψήφιος Μάριος Ζ.

αναρτήθηκε 20.03.10

“Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι μόνο γιατί εμείς είμαστε γονατιστοι..”
Pierre Josheph Proudhon

ποίημα και φωνή: Μανόλης Πολέντας

link: http://www.youtube.com/watch?v=TpqueuIiWZk

Είμαι μία μαμά που είχα την τύχη να πάω το παιδί μου κολυμβητήριο και να γνωρίσω από κοντά τον Μάριο Ζ. Κατά την μικρή επαφή που είχα μαζί του κατάλαβα ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που
αγαπάει τα παιδιά και τα παιδιά τον λατρεύουν.

Ο τρόπος που τα δίδασκε και ο τρόπος που τους μιλούσε και προσπαθούσε να τους μάθει να κολυμπούν μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Όταν είπα στον γιο μου ότι ο Μάριος είναι φυλακή ταράχτηκε. Προσπαθούσε να καταλάβει πως είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να βρίσκεται στη φυλακή. Μου είπε λοιπόν ότι θέλει να πάει ο ίδιος στην αστυνομία για να τους εξηγήσει ότι ο Μάριος ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να έχει κάνει κάτι κακό. Πως είναι δυνατόν ένα παιδί 6 ετών να γνωρίζει την αλήθεια και άνθρωποι με μεγάλη πείρα να σφάλουν;

Επιτέλους τι θα γίνει με τον Μάριο; Θα ασχοληθεί κάποιος υπεύθυνος θερμά ώστε να διορθωθεί το οφθαλμοφανές λάθος;

Μάριε είμαστε δίπλα σου, σε στηρίζουμε και σε σκεφτόμαστε συνέχεια.
Ελπίζουμε να τελειώσει γρήγορα ο εφιάλτης που ζεις.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ

link: http://troktiko.blogspot.com/2010/03/blog-post_3444.html