28
Μαρ.
10

από: η αυγη, 28/03/2010

Μάριος Ζέρβας: Δεν μπορώ πλέον να ορίσω τη ζωή μου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/03/2010

Η συνέντευξη του Μάριου Ζέρβα μέσα από την Α’ πτέρυγα Κορυδαλλού στον ρ/σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5» πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη το απόγευμα, τη μέρα που 5 αυτόπτες μάρτυρες της σύλληψής του κατέθεσαν στον ανακριτή, στο πλαίσιο της προσφυγής κατά της προφυλάκισης. Για τον λόγο αυτόν δηλώνει «αγχωμένος» για μια απόφαση που αφορά τη ζωή του και αναμένεται «από 5 μέρες μέχρι έναν μήνα».

Αναφορικά με τις συνθήκες της σύλληψής του κατά το απεργιακό συλλαλητήριο της 11ης Μάρτη, όπως περιγράφει και ο ίδιος: «Ήμασταν στην Πανεπιστημίου, στο ύψος των Προπυλαίων. Παρακολουθούσαμε κάποια μικροένταση που υπήρχε πιο κάτω με την κοπέλα μου και κάποια στιγμή βλέποντας τη μικροφασαρία είπα στη Χρυσάνθη, την κοπέλα μου, να πάμε λίγο προς τα πίσω. Όταν της το είπα γύρισα κι εγώ να δω αν όντως πήγε προς τα πίσω και είδα τότε τον άνδρα των ΜΑΤ. Εκείνη την ώρα, στο σημείο που εμείς βρισκόμασταν, δεν υπήρχε καμία ένταση, δεν υπήρχε φωτιά, δεν υπήρχε καπνός δεν υπήρχε κάποια ένταση».

Όσο για τον αστυνομικό που τον συνέλαβε σημειώνει: «Δεν είδα από πού κατέβαινε. Εκείνη την ώρα δεν είχα κάτι στον νου μου για να προσέχω, ώστε να αντιληφθώ τι γίνεται στον χώρο πίσω από μένα… θυμάμαι πάντως χαρακτηριστικά τον έναν, και σίγουρα τους άλλους δύο που είδα μετά στον ανακριτή…».

Μαγιό και μπουρνούζι τα «σύνεργα του εγκλήματος»

Στον σάκο που έφερε μαζί του στην πορεία είχε τα «σύνεργα» του «εγκλήματος», αυτά δηλαδή, όπως λέει, «που παίρνω κάθε μέρα που πηγαίνω στη δουλειά μου, το μπουρνούζι μου, το μαγιό μου, τις παντόφλες μου, τα γυαλάκια της κολύμβησης….»

Κατά τη διαδικασία της ανάκρισης χαρακτηρίζει τη στάση του ανακριτή ως «ουδέτερη», ενώ τονίζει ότι ενώ ήταν χτυπημένος στο μάτι, δεν τον είδε γιατρός στη ΓΑΔΑ, ούτε στην Α’ πτέρυγα του Κορυδαλλού, στην οποία βρίσκεται σήμερα.

Για την κατάσταση μέσα στη φυλακή, ο Μάριος σημειώνει ότι «είναι λίγο ιδιαίτερη. Απ’ τη μια εδώ μέσα μου λένε δες το σαν εμπειρία… Όμως, στερούμαι την ελευθερία μου! Είναι τρομερό, δίπλα από το προαύλιο υπάρχουν σπίτια και εδώ που είμαστε δεν είναι σπίτι… Ακόμη όμως και τα σπίτια γύρω μας τα νιώθω φυλακισμένα όσο νιώθω εμένα. Είναι κλειστά όταν είμαστε στο προαύλιο, ανοίγουν όταν μπαίνουμε μέσα στα κελιά… δεν είναι ωραίο το συναίσθημα…».

Για τη συμπεριφορά κρατουμένων και σωφρονιστικών υπαλλήλων στο πρόσωπο του, λέει χαρακτηριστικά πως «είναι άψογη η αντιμετώπιση τόσο των κρατουμένων όσο και των υπαλλήλων». Σχετικά με το κίνημα συμπαράστασης που έχει αναπτυχθει προς το πρόσωπό του, δηλώνει ότι «όσο αυτό είναι δυνατόν, τη νιώθω την αλληλεγγύη, διαβάζω, μιλάω με κόσμο. Αλλά δεν μπορώ να έχω τη μάξιμουμ αντανάκλαση για το τι συμβαίνει έξω. Σίγουρα τους ευχαριστώ όλους που πιστεύουν σε μένα και στα στοιχεία που υπάρχουν και σ’ αυτούς που ήταν αυτόπτες μάρτυρες εκείνη τη στιγμή».

Συνάντηση με Μανώλη Γλέζο

Τον χρόνο του στη φυλακή τον περνάει με «διάβασμα και αθλητισμό, λίγο βόλεϊ, λίγο τρέξιμο, λίγο περπάτημα, λίγο διάβασμα», ενώ αναφέρεται στην επίσκεψη που δέχθηκε από τον Μανώλη Γλέζο την περασμένη Τρίτη, λίγες ώρες αφότου τον είχαν επισκεφθεί οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Θοδ. Δρίτσας και Ηρώ Διώτη. «Ήταν πολύ σημαντικό», σημειώνει για την επίσκεψη Γλέζου. «Μου είπε ότι με στηρίζει, να μη φοβάμαι και να κάνω λίγη υπομονή. Μου είπε ακόμη ότι δεν υποστηρίζει συχνά, αλλά σχετικά σπάνια κόσμο που έχει βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση, αλλά για κάποιο λόγο και επειδή παρακολουθούσε την πορεία και την κατάστασή μου, νιώθει πολύ κοντά σ’ αυτά που πιστεύω κι εγώ».

«Δεν μπορώ να ορίσω τη ζωή μου»

Η διαπίστωση του Μάριου μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία είναι ότι «δεν μπορώ να ορίσω τη ζωή μου και απ’ ό,τι φαίνεται εκ του αποτελέσματος ίσως να μην την όριζα και έξω, όχι μόνο εδώ μέσα. Και δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορώ να ορίζω τη ζωή μου και όταν φύγω από ‘δω κάποια στιγμή, γιατί για τον ίδιο λόγο που συνέβη (η σύλληψη και φυλάκιση), μπορεί να ξανασυμβεί και να ξανασυμβεί, και η φυλακή, όπως και να ‘χει, είναι ταμπού για την κοινωνία».

Στο τέλος της συνέντευξης, ο Μάριος δηλώνει: «Περιμένω την αποφυλάκισή μου, και πέρα από τη δική μου, περιμένω τη μη προφυλάκιση κανενός άλλου από εδώ και πέρα. Είναι εντελώς άδικο, όσο και αν είναι δύσκολο να μιλάμε για δίκαιο ή άδικο από εδώ που είμαι. Είναι άδικο να υπάρχει κόσμος εδώ μέσα και σε κάθε φυλακή. Η τελευταία φράση του Μάριου, γνήσια και ανιδιοτελής: «Λευτεριά σε όλους, είτε είναι μέσα είτε έξω από τη φυλακή»…

link: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=532784

Advertisements

0 Responses to “από: η αυγη, 28/03/2010”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


43
ΗΜΕΡΕΣ & ΝΥΧΤΕΣ

ΑΔΙΚΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

Θέλω να μου έρχεται email με τα άρθρα του blog στην δ/νση:

Μαζί με 20 ακόμα followers