04
Απρ.
10

από: ελευθεροτυπία, 02/04/2010

Έντυπη Έκδοση
Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Ενστολη αυθαιρεσία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η αστυνομική αυθαιρεσία καλά κρατεί.

Τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται, αλλά κυβέρνηση και κόμματα περί άλλα τυρβάζουν.

Εχοντας εξωφρενική ασυλία τα όργανα της τάξης βιαιοπραγούν ασύστολα σε ανύποπτους πολίτες. Πολλοί λίγοι -ελάχιστοι- από τους τελευταίους καταφεύγουν στη Δικαιοσύνη, απλώς διότι τρέμουν περαιτέρω περιπλοκή στη σχέση τους μ’ ένα απρόσωπο κράτος-τέρας. Η μόνη λύση στο να σταματήσει αυτός ο εκφοβισμός, αυτή η τρομοκράτηση πρέπει, άρα, να έλθει από κάτω, από την ίδια την κοινωνία, όπως έγινε με το κίνημα συμπαράστασης υπέρ της Κούνεβα ή με τα αυτοδιαχειριζόμενα πάρκα Εξαρχείων και Πατησίων…

Ετσι και τώρα μπορούμε να απαιτήσουμε διά της προσωπικής παρουσίας έξω από τις φυλακές την αποφυλάκιση του Μάριου Ζέρβα, που συνεχίζει να κρατείται στα μπουντρούμια των «σωφρονιστικών οικοδομημάτων» της χώρας. Ή να παρευρεθούμε έξω από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (άλλο σκάνδαλο τούτη η ονοματοδοσία…) έως ότου ο υπουργός στέρξει να επιληφθεί του θέματος (sic) και να κάνει ο νεαρός Πάσχα με τους φίλους του, με την οικογένειά του. Δεν χρειάζεται πολύς κόπος. Λίγο από τον «ελεύθερο» χρόνο του να σπαταλήσει ο καθένας η κοινωνία μπορεί να επανεμφανιστεί στο προσκήνιο ή, έστω, να εμφανιστεί ως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη.

Να ξεφύγει επιτέλους η κοινωνία από το σημείο μηδέν, την ανθρωπολογική εκείνη συνθήκη δηλαδή όπου επικρατεί το πόλεμος όλων εναντίον όλων του Χομπς (Λεβιάθαν). Να γίνει, έστω, πόλεμος των πολλών (κονωνίας) εναντίον των λίγων (εξουσίας). Να μην απεμποληθούν όλα εκείνα που αποκτήθηκαν από τους δραματικούς αγώνες της εργατικής τάξης τους τελευταίους δύο αιώνες. Ο πολιτικός ρεαλισμός που ευαγγελίζονται οι νεωτερικοί έχει χάσει κάθε κοινωνική λυσιτέλεια (εάν την είχε ποτέ) ενώ η στρατηγική του ελάσσονος κακού (συμβιβασμός, μεταρρυθμιστή λογική κ.λπ.) οδήγησε στην αλαζονεία της εξουσίας και στον φόβο (πανικό) της κοινωνίας.

Τα αστυνομικά όργανα παρεκτρέπονται και ημείς άδομεν. Οποιοσδήποτε τους φαίνεται (ή είναι) διαφορετικός καταντά αυτόχρημα κόκκινο πανί γι’ αυτούς τους ταύρους της επιθετικότητας, μικροψυχίας, θρασυδειλίας. Ασκούν σωματικούς ελέγχους, λακτίζουν τα αθώα θύματα, τα τραβολογάνε στην ασφάλεια, προβαίνουν σε αυθαίρετες προσαγωγές, ενίοτε και σε προφυλακίσεις κι ο προϊστάμενός τους (σχεδόν ισόβιος…) τους καμαρώνει. Δεν ερμήνευεται διαφορετικά το αντιφατικό παραλήρημα του κ. Χρυσοχοΐδη όταν καλείται να δώσει εξηγήσεις για την ξεδιάντροπη συμπεριφορά πολλών από τους υπαλλήλους του, τους ένστολους εννοείται.

Οι φίλοι του Μάριου είναι πολλοί. Σ’ όλη τη χώρα. Είναι όλοι εκείνοι που ψάχνουν εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης της αστυνομικής ασυδοσίας, πιο άμεσους, πιο τελεσφόρους, πιο δημοκρατικούς. Ολοι αυτοί που ξέρουν ότι η φυσική (τους) παρουσία είναι που μετράει, η συμμετοχή, το σθένος κι όχι οι έτοιμες κομματικές, απλώς καταγγελτικές, ανακοινώσεις. Η δόξα της ρητορείας παρήλθε, καιρός για πράξη, για ζύμωση των εννοιών αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη. Διαφορετικά θα αιωρούνται στον άνεμο οι λεκτικές έριδες και αποφάσεις. Και κάπου, επιτέλους, πρέπει να φανεί ότι υπάρχει και ο θεσμός της Δικαιοσύνης σε τούτο το (άθλιο) πολιτικό σύστημα.

stamg@enet.gr.
Advertisements

0 Responses to “από: ελευθεροτυπία, 02/04/2010”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


43
ΗΜΕΡΕΣ & ΝΥΧΤΕΣ

ΑΔΙΚΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

Θέλω να μου έρχεται email με τα άρθρα του blog στην δ/νση:

Μαζί με 20 ακόμα followers