20
Απρ.
10

απο citysvoice

Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο ή αλλιώς… Ελληνική Αστυνομία

Η υπόθεση του γνωστού παιχνιδιού στρατηγικής είναι απλή.

Βρείτε τους δολοφόνους που βρίσκονται ανάμεσά σας. Ανακαλύψτε τους και εξοντώστε τους. Κατηγορείστε τους άλλους. Αμυνθείτε. Μπλοφάρετε. Συνεργαστείτε.

Κάποιες φορές μπορεί να είστε εσείς το θύμα, ενώ κάποιες άλλες, μπορεί να είστε και ο θύτης. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία σε ποια από τις δυο πλευρές βρίσκεστε. Σε αυτό το παιχνίδι σημασία έχει μόνο η επιβίωση – με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος. Έτσι ξεκινάς και κατηγορείς τον διπλανό σου, μόνο και μόνο για να μην κατηγορηθείς εσύ. Ίσως να έχεις μια ένδειξη, μια απόδειξη ότι είναι αυτός ο δολοφόνος. Αν είσαι εσύ, προσπαθείς να απαλλαγείς από τους δύσκολους αντιπάλους και να σκοτώσεις όλους τους αθώους πολίτες. Κατηγορίες, φωνές, ισχυρισμοί. Τα πράγματα παρεκτρέπονται. Στον επόμενο γύρο ορκίζεσαι να πάρεις εκδίκηση και να είσαι εσύ ο νικητής.

– Είναι ο Άλεξ ο δολοφόνος, επειδή φοράει κόκκινα starakia.

– Όχι. λέει η Ξανθ. –Είναι ο Δημήτρης που έχει κάνει τα μαλλιά του ράστα. Κάνει περισσότερο για δολοφόνος.

– Η Σαντρούλα φωνάζει ότι είναι η Κατ, επειδή κυκλοφορεί και πίνει καφέ στα Εξάρχεια. – Δε βλέπετε πόσο ήρεμη είναι; Δε μιλάει καθόλου. Ξέρει να κρύβετε καλά.

– Αποκλείεται να είναι η Κατ, αντιτείνεται η Βιβ. – Είναι σίγουρα ο Πέτρος που φοράει φούτερ με κουκούλα. Μου κάνει πιο πολύ για δολοφόνος…

Κάπως έτσι λειτουργεί και η Ελληνική Αστυνομία. Βγαίνει στους δρόμους κάνει συλλήψεις, προσαγωγές, στέλνει στο αυτόφωρο ανθρώπους που μπορεί να περνούν τυχαία από μπροστά τους ή που έχουν κατέβει στους δρόμους να διαδηλώσουν ειρηνικά τα δικαιώματά τους.

Όταν λοιπόν οι Έλληνες αστυνομικοί βλέπουν μπροστά τους παιδιά να φοράνε πράσινα starakia, κορίτσια με μπαντάνες, αγόρια που φοράνε μπλούζα με κουκούλα, που τους αρέσει να κάνουν ράστα τα μαλλιά τους ή που έχουν τατουάζ, αφηνιάζουν. Είναι όλοι τους ύποπτοι. Είναι όλοι «δολοφόνοι». Είναι ταραξίες.

Πρέπει να συλληφθούν. Πρέπει να τους βγάλουν με κάθε τρόπο εκτός παιχνιδιού.

Σε πλακώνω στο ξύλο και σε συλλαμβάνω γιατί ήπιες καφέ στα Εξάρχεια. Σε συλλαμβάνω γιατί διέσχισες την Σόλωνος.

Σε συλλαμβάνω και σε πλακώνω στο ξύλο γιατί έτσι μου αρέσει στο κάτω – κάτω. Πας στο αυτόφωρο με συνοπτικές διαδικασίες.

Είσαι κατηγορούμενος. Μη ρωτάς. Μη διαμαρτύρεσαι. Είσαι ο «δολοφόνος του παιχνιδιού».

Τα περιστατικά πολλά. Ας θυμηθούμε όμως δύο από αυτά.

Η σύλληψη του 19χρονου φοιτητή Παναγιώτη Κ. στη Θεσσαλονίκη το 2008, στηρίχτηκε σε ένα βίντεο που έδειχνε έναν κουκουλοφόρο με πράσινα παπούτσια να πετά βόμβες μολότοφ. Τα παπούτσια αυτά ήταν η αίτια για την σύλληψή του και η αιτία να βρεθεί πίσω από τα κάγκελα των φυλακών της Αυλώνας για 42 ολόκληρες μέρες.

Στις 11 Μαρτίου 2010 συνελήφθη στην Πανεπιστημίου ο 28χρονος Μάριος Ζ. Οι αστυνομικοί τον «είδαν» με καλυμμένο το πρόσωπο να ρίχνει μολότοφ»

Ο νεαρός γυμναστής όμως προσκόμισε φωτογραφίες που δείχνουν ότι οι αστυνομικοί τον συλλαμβάνουν με γυμνό πρόσωπο δίπλα σε ήρεμους διαδηλωτές. Ο ίδιος είχε κατέβει στην πορεία να διαδηλώσει τα δικαιώματά του ειρηνικά έχοντας στην πλάτη ένα σακίδιο, το οποίο περιείχε μια πετσέτα, ένα σαμπουάν και μια φόρμα γυμναστικής, αφού αμέσως μετά θα πήγαινε στη δουλεία του. Τα ράστα όμως που είχε, ήταν ικανά να τον «προδώσουν» και να κατηγορηθεί για ρίψη και κατοχή μολότοφ, διατάραξη της κοινής ειρήνης και σκόπιμη σωματική βλάβη. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, δεν είχε καμία συμμετοχή στα επεισόδια. Οι φίλοι του νεαρού γυμναστή κάνουν τα πάντα για να τον αποφυλακίσουν άμεσα. Διοργανώνουν ειρηνικές πορείες, βγαίνουν στα μέσα, δείχνουν φωτογραφίες, έχουν φτιάξει blog για να ενώσουν τις φωνές τους ενάντια στην αδικία. (https://freemariosz.wordpress.com/)

Στην πραγματικότητα ο Μάριος Ζ, ο Παναγιώτης Κ, ο άτυχος Κύπριος φοιτητής που «έπεσε» πάνω στην «δολοφονική ζαρτινιέρα» στη Θεσσαλονίκη (ο οποίος δικάζεται για αντίσταση κατά της αρχής), αλλά και άλλοι άτυχοι νεαροί δεν είναι «οι δολοφόνοι του παιχνιδιού», είναι απλά τα εξιλαστήρια θύματα. Κάθε τέτοια άδικη κράτηση και κάθε είδους βαύναυσου ξυλοδαρμού γίνεται για να κρατήσουν τον κόσμο στο σπίτι του, στον καναπέ του. Τον κάνουν να φοβάται να κατέβει στους δρόμους να διαδηλώσει για τα δικαιώματά του, να μη τολμάει να μιλήσει, να διεκδικήσει. Είναι εκφοβισμός. Αν κατέβεις στην πορεία, θα συλληφθείς. Αν θες να «παίξεις» σε αυτό το παιχνίδι, θα αποδεχτείς τους κανόνες. Τα πράγματα είναι απλά. Δεν είσαι εσύ ο θύτης νεαρέ μου. Εσύ είσαι το θύμα.

Και τώρα εγώ αναρωτιέμαι. Αυτή την εποχή φοράω γκρι starakia, πίνω καφέ στο Wunderbar στα Εξάρχεια, δεν έχω κάνει τα μαλλιά μου ράστα (γιατί δε μου πάνε), θέλω όμως να βαρέσω τατουάζ (έτσι για να γουστάρω), μ’ αρέσουν τα φούτερ με κουκούλα, αλλά δε τα φοράω για να μη χαλάσω το ζελεδιασμένο μου μαλλί. Είμαι ένοχος κύριε Εισαγγελέα; Ή θα απαλλαγώ επειδή η αστυνομία δε συγκέντρωσε το 100% των ενοχοποιητικών στοιχείων;

Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο ή αλλιώς Ελληνική Αστυνομία.

Μόνο που αυτό που συμβαίνει στους δρόμους των ελληνικών πόλεων με τους πάνοπλους μεν, ανεκπαίδευτους δε αστυνομικούς δεν είναι απλά ένα αθώο παιχνίδι. Τείνει να γίνει έγκλημα χωρίς καμία τιμωρία.

link: http://citysvoice.blogspot.com/2010/04/blog-post.html

Advertisements

0 Responses to “απο citysvoice”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


43
ΗΜΕΡΕΣ & ΝΥΧΤΕΣ

ΑΔΙΚΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ

Θέλω να μου έρχεται email με τα άρθρα του blog στην δ/νση:

Μαζί με 20 ακόμα followers